Jakie są główne rodzaje
zaburzeń osobowości?
Istnieje duża różnorodność zaburzeń osobowości.
Wszystkie z nich włączają przenikający sposób
zachowania, to znaczy charakterystyczne zachowanie
i myśli danej osoby są ewidentne w prawie wszystkich
aspektach jej życia.
Istnieją trzy kategorie zaburzeń osobowości: dziwne lub
ekscentryczne zaburzenia; dramatyczne, emocjonalne
lub eratyczne zaburzenia i lękowe lub bojaźliwe
zaburzenia. Specyficzne zaburzenia to:
Osobowość paranoiczna to przenikające
niedowierzanie i podejrzliwość wobec innych do tego
stopnia, że ich motywy są interpretowane jako wrogie.
Schizoidalne zaburzenie osobowości to schemat
zachowań zdominowany przez odizolowanie się od
związków międzyludzkich i ograniczenie wyrażania
emocji w kontaktach interpersonalnych.
Schizotypowe zaburzenie osobowości to schemat
zachowań zdominowany przez społeczne i
interpersonalne deficyty naznaczone silnym
dyskomfortem i ograniczoną zdolnością do zawierania
bliskich znajomości.
Osobowość ta również charakteryzuje się zaburzeniami
poznawczymi i percepcyjnymi, oraz dziwacznymi
zachowaniami.
Antyspołeczne zaburzenie osobowości to schemat
zachowań zdominowany przez lekceważenie i
naruszanie praw innych ludzi.
Histrioniczne zaburzenie osobowości to schemat
zachowań zdominowany przez przesadne emocje i
starania o zwrócenie na siebie uwagi.
Narcystyczne zaburzenie osobowości to schemat
zachowań zdominowany przez nastawienie
wielkościowe (w wyobraźni lub rzeczywistym
zachowaniu), potrzebę podziwu i brak empatii.
Zaburzenie osobowości unikowej to schemat
zachowań zdominowany przez trudności w kontaktach
społecznych, poczucie nieatrakcyjności i nadwrażliwość
na negatywną ocenę.
Zaburzenie osobowości zależnej to dominująca i
przesadna potrzeba bycia pod opieką prowadząca do
zachowań nacechowanych uległością i uzależnieniem
oraz strachem przed opuszczeniem.
Obsesyjno-kompulsywne zaburzenie osobowości
to schemat zachowań zdominowany przez
zaabsorbowanie porządkiem, perfekcją oraz umysłową
i interpersonalną kontrolą, kosztem elastyczności,
szczerości i wydajności.
Pograniczne zaburzenie osobowości (borderline) to
schemat zachowań zdominowany przez niestabilność
związków interpersonalnych, samooceny i kontroli nad
impulsami.
Zrozumienie pogranicznego zaburzenia osobowości
jest szczególnie ważne, bo może być błędnie
rozpoznane jako inna choroba umysłowa zwłaszcza
zaburzenie nastroju.
Ludzie z pogranicznym zaburzeniem osobowości
przeważnie mają:
• Szerokie wahania nastroju.
• Niewłaściwy gniew lub trudności z kontrolą gniewu.
• Chroniczne poczucie pustki.
• Nawracające samobójcze zachowanie, gesty lub
pogróżki lub zachowanie samookaleczające.
• Impulsywne i autodestrukcyjne zachowanie.
• Schemat niestabilnych wzajemnych stosunków.
• Uporczywy niestabilny obraz samego siebie lub
poczucie własnego ja.
• Lęk przed porzuceniem.
• Okresy paranoi i utraty kontaktu z rzeczywistością.
zaburzeń osobowości?
Istnieje duża różnorodność zaburzeń osobowości.
Wszystkie z nich włączają przenikający sposób
zachowania, to znaczy charakterystyczne zachowanie
i myśli danej osoby są ewidentne w prawie wszystkich
aspektach jej życia.
Istnieją trzy kategorie zaburzeń osobowości: dziwne lub
ekscentryczne zaburzenia; dramatyczne, emocjonalne
lub eratyczne zaburzenia i lękowe lub bojaźliwe
zaburzenia. Specyficzne zaburzenia to:
Osobowość paranoiczna to przenikające
niedowierzanie i podejrzliwość wobec innych do tego
stopnia, że ich motywy są interpretowane jako wrogie.
Schizoidalne zaburzenie osobowości to schemat
zachowań zdominowany przez odizolowanie się od
związków międzyludzkich i ograniczenie wyrażania
emocji w kontaktach interpersonalnych.
Schizotypowe zaburzenie osobowości to schemat
zachowań zdominowany przez społeczne i
interpersonalne deficyty naznaczone silnym
dyskomfortem i ograniczoną zdolnością do zawierania
bliskich znajomości.
Osobowość ta również charakteryzuje się zaburzeniami
poznawczymi i percepcyjnymi, oraz dziwacznymi
zachowaniami.
Antyspołeczne zaburzenie osobowości to schemat
zachowań zdominowany przez lekceważenie i
naruszanie praw innych ludzi.
Histrioniczne zaburzenie osobowości to schemat
zachowań zdominowany przez przesadne emocje i
starania o zwrócenie na siebie uwagi.
Narcystyczne zaburzenie osobowości to schemat
zachowań zdominowany przez nastawienie
wielkościowe (w wyobraźni lub rzeczywistym
zachowaniu), potrzebę podziwu i brak empatii.
Zaburzenie osobowości unikowej to schemat
zachowań zdominowany przez trudności w kontaktach
społecznych, poczucie nieatrakcyjności i nadwrażliwość
na negatywną ocenę.
Zaburzenie osobowości zależnej to dominująca i
przesadna potrzeba bycia pod opieką prowadząca do
zachowań nacechowanych uległością i uzależnieniem
oraz strachem przed opuszczeniem.
Obsesyjno-kompulsywne zaburzenie osobowości
to schemat zachowań zdominowany przez
zaabsorbowanie porządkiem, perfekcją oraz umysłową
i interpersonalną kontrolą, kosztem elastyczności,
szczerości i wydajności.
Pograniczne zaburzenie osobowości (borderline) to
schemat zachowań zdominowany przez niestabilność
związków interpersonalnych, samooceny i kontroli nad
impulsami.
Zrozumienie pogranicznego zaburzenia osobowości
jest szczególnie ważne, bo może być błędnie
rozpoznane jako inna choroba umysłowa zwłaszcza
zaburzenie nastroju.
Ludzie z pogranicznym zaburzeniem osobowości
przeważnie mają:
• Szerokie wahania nastroju.
• Niewłaściwy gniew lub trudności z kontrolą gniewu.
• Chroniczne poczucie pustki.
• Nawracające samobójcze zachowanie, gesty lub
pogróżki lub zachowanie samookaleczające.
• Impulsywne i autodestrukcyjne zachowanie.
• Schemat niestabilnych wzajemnych stosunków.
• Uporczywy niestabilny obraz samego siebie lub
poczucie własnego ja.
• Lęk przed porzuceniem.
• Okresy paranoi i utraty kontaktu z rzeczywistością.