Nauka teoretyczna i stosowana
Higiena psychiczna jest nauką o zdrowiu psychicznym jednostek i grup społecznych, pojmowanym jako zdolność do wszechstronnego rozwoju przez dojrzewanie do wyższych wartości.
Zdrowie psychiczne, zdaniem Kazimierza Dąbrowskiego, to nieustanny wysiłek rozwojowy, który wyraża się osiąganiem kolejnych poziomów rozwoju intelektualnego i uczuciowego.
Twórcy higieny psychicznej podkreślają znaczenie nie tylko rozwoju intelektualnego, ale także emocjonalnego i wolitywnego (odnoszącego się do woli).
Higiena psychiczna wskazuje na konieczność harmonijnego rozwoju tych sfer, a to z kolei stanowi warunek pożądanych postaw jednostkowych i społecznych.
Przeciwieństwem tak pojmowanego zdrowia psychicznego jest stan stagnacji.
Zasadniczym celem higieny psychicznej jest ochrona zdrowia psychicznego oraz rozwój jednostek i społeczeństw zgodnie z ustaleniami nauki i ogólnoludzkimi zasadami moralnymi.
Jest ona nauką z pogranicza wielu dziedzin, integruje nauki humanistyczne i przyrodnicze, aby jak najlepiej chronić zdrowie psychiczne współczesnego człowieka.
Wykorzystuje w tym celu m. in. pedagogikę, psychologię, psychiatrię, neurologię, socjologię, nauki prawnicze, teorię kultury, przy czym dla zdrowia psychicznego człowieka i jego rozwoju istotne znaczenie ma również sztuka i literatura.
Higiena psychiczna jest nauką o zdrowiu psychicznym jednostek i grup społecznych, pojmowanym jako zdolność do wszechstronnego rozwoju przez dojrzewanie do wyższych wartości.
Zdrowie psychiczne, zdaniem Kazimierza Dąbrowskiego, to nieustanny wysiłek rozwojowy, który wyraża się osiąganiem kolejnych poziomów rozwoju intelektualnego i uczuciowego.
Twórcy higieny psychicznej podkreślają znaczenie nie tylko rozwoju intelektualnego, ale także emocjonalnego i wolitywnego (odnoszącego się do woli).
Higiena psychiczna wskazuje na konieczność harmonijnego rozwoju tych sfer, a to z kolei stanowi warunek pożądanych postaw jednostkowych i społecznych.
Przeciwieństwem tak pojmowanego zdrowia psychicznego jest stan stagnacji.
Zasadniczym celem higieny psychicznej jest ochrona zdrowia psychicznego oraz rozwój jednostek i społeczeństw zgodnie z ustaleniami nauki i ogólnoludzkimi zasadami moralnymi.
Jest ona nauką z pogranicza wielu dziedzin, integruje nauki humanistyczne i przyrodnicze, aby jak najlepiej chronić zdrowie psychiczne współczesnego człowieka.
Wykorzystuje w tym celu m. in. pedagogikę, psychologię, psychiatrię, neurologię, socjologię, nauki prawnicze, teorię kultury, przy czym dla zdrowia psychicznego człowieka i jego rozwoju istotne znaczenie ma również sztuka i literatura.