Tę fazę rozwoju charakteryzują liczne konflikty. Brak wyraźnie określonego kierunku rozwoju prowadzi do skłonności samobójczych i ciężkich zaburzeń psychicznych.
Etap trzeci, spontaniczna dezintegracja wielopoziomowa, polega na przekraczaniu w większym lub mniejszym stopniu faz rozwoju psychicznego i biologicznego.
Cechuje się on takimi cechami, jak: zdziwienie i poczucie niższości w stosunku do samego siebie, poczucie wstydu i winy, niezadowolenie z siebie, pozytywne nieprzystosowanie.
Występują tu liczne konflikty wewnętrzne i kryzysy.
Pojawiają się nerwice: lękowa i depresyjna, występuje wzmożona pobudliwość psychiczna, ale jednocześnie wzrasta odporność psychiczna i umiejętność rozwiązywania wielu skomplikowanych problemów.
Autokierowana dezintegracja wielopoziomowa (czwarty etap) to postawa wyrażająca się w analizach i ocenie siebie w kategoriach samorozwoju.
Charakteryzują ją przede wszystkim cechy czynnika trzeciego oraz odkrycie w sobie dynamizmu podmiot-przedmiot.
(Czynnikiem pierwszym K. Dąbrowski określa cechy dziedziczne, czynnikiem drugim wpływ otoczenia, na czynnik trzeci zaś składa się samouświadomienie, samopotwierdzenie i samowychowanie).
Odkrycie w sobie przedmiotu jest zarazem odkryciem podmiotu w innych, czyli zaczątkiem traktowania innych jako istot ludzkich, które się rozumie i którym się współczuje.
Na piątym etapie, określonym jako integracja wtórna, człowiek osiąga najwyższy poziom rozwoju osobowości.
Następuje wtórne zharmonizowanie się po przejściu jednostki przez fazy rozbicia jednopoziomowego i wielopoziomowego oraz przez ciężkie doświadczenia wewnętrzne i zewnętrzne.
Etap trzeci, spontaniczna dezintegracja wielopoziomowa, polega na przekraczaniu w większym lub mniejszym stopniu faz rozwoju psychicznego i biologicznego.
Cechuje się on takimi cechami, jak: zdziwienie i poczucie niższości w stosunku do samego siebie, poczucie wstydu i winy, niezadowolenie z siebie, pozytywne nieprzystosowanie.
Występują tu liczne konflikty wewnętrzne i kryzysy.
Pojawiają się nerwice: lękowa i depresyjna, występuje wzmożona pobudliwość psychiczna, ale jednocześnie wzrasta odporność psychiczna i umiejętność rozwiązywania wielu skomplikowanych problemów.
Autokierowana dezintegracja wielopoziomowa (czwarty etap) to postawa wyrażająca się w analizach i ocenie siebie w kategoriach samorozwoju.
Charakteryzują ją przede wszystkim cechy czynnika trzeciego oraz odkrycie w sobie dynamizmu podmiot-przedmiot.
(Czynnikiem pierwszym K. Dąbrowski określa cechy dziedziczne, czynnikiem drugim wpływ otoczenia, na czynnik trzeci zaś składa się samouświadomienie, samopotwierdzenie i samowychowanie).
Odkrycie w sobie przedmiotu jest zarazem odkryciem podmiotu w innych, czyli zaczątkiem traktowania innych jako istot ludzkich, które się rozumie i którym się współczuje.
Na piątym etapie, określonym jako integracja wtórna, człowiek osiąga najwyższy poziom rozwoju osobowości.
Następuje wtórne zharmonizowanie się po przejściu jednostki przez fazy rozbicia jednopoziomowego i wielopoziomowego oraz przez ciężkie doświadczenia wewnętrzne i zewnętrzne.