Jednostka jak najbardziej zharmonizowana, odznaczająca się wysokim stopniem wglądu w siebie, w swe dążenia i cele (samouświadomienie), świadomie wybierająca siebie spośród różnorodnych cech własnych (samowybranie), przekonana o słuszności swej postawy (samopotwierdzenie).
Jest to jednostka zdająca sobie sprawę, że jej rozwój nie jest zakończony i stale wewnętrznie się doskonaląca, wychowująca (samowychowanie).
Prof. Dąbrowski podkreśla, że dla osobowości praca nad sobą, nad swą umysłowością, charakterem jest jedną z zasadniczych potrzeb rozwojowych i pracę tę jednostka wiąże ze służbą dla celów ogólnoludzkich.